[Έρχεται Σύντομα - 31 Μαρτίου] Σετ Μινιατούρας Σπιτιού Whispering Hollow (Μουσικό Κουτί) | Έκδοση Συλλέκτη

Το Ημερολόγιο της Ψιθυριστής Κοιλάδας

Υπάρχει ένα χωριό που οι χάρτες δεν ονομάζουν.

Αναπαύεται εκεί όπου το δάσος και ο καταρράκτης συναντιούνται, όπου τα αρχαία δέντρα σκύβουν κοντά σαν να συμβουλεύονται, και όπου ένα ασημένιο ρυάκι διασχίζει απαλά μέσα από σπασμένες πέτρες. Στο κέντρο του στέκεται ένας διαλυμένος κύκλος ερειπίων, φθαρμένος από αιώνες, σαν κάτι που κάποτε ήταν δεμένο εκεί να έχει εδώ και καιρό ξεφύγει από τη μνήμη.

Οι γέροντες το ονομάζουν Ψιθυριστή Κοιλάδα.

Κάποιοι λένε ότι το όνομα προέρχεται από τις καμπάνες δεμένες ψηλά στο ιερό δέντρο στην άκρη του χωριού. Όταν ο άνεμος περνά μέσα από τα κλαδιά του, οι καμπάνες δεν χτυπούν δυνατά. Ψιθυρίζουν. Μιλούν χαμηλόφωνα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι η κοιλάδα κάτω από τον καταρράκτη που μιλά, η φωνή της μεταφέρεται στην ομίχλη και την αντήχηση. Κανένας από τους διηγήσεις δεν είναι ποτέ ίδια.

Ήρθα εξαιτίας των ιστοριών.

Το σπίτι μου ήταν πάντα γεμάτο με βιβλία, περγαμηνές, θραύσματα ξεχασμένων χαρτών. Ανάμεσά τους υπήρχαν στίχοι αντιγραμμένοι και ξανααντιγραμμένοι μέσα από γενιές. Ο πρώτος μιλούσε για μια αρχαία δύναμη που κοιμάται κάτω από τα γηραιά δέντρα. Μιλούσε για έναν δρόμο που κάποτε άνοιξε μέσα στο δάσος, τώρα καταβροχθισμένος από ρίζες και σκιά, και για πέτρες που ύψωσαν χέρια που κανείς δεν θυμάται.

Η δεύτερη ιστορία προειδοποιούσε για μια σκάλα από σκιά κρυμμένη πίσω από τον καταρράκτη. Ένα μονοπάτι καλυμμένο με βρύα και σιωπή. Λίγοι που το ανέβηκαν επέστρεψαν. Αυτοί που επέστρεψαν δεν μίλησαν για θησαυρό, αλλά για μια σιωπή τόσο μεγάλη που κατάπινε ονόματα, και για μια χλωμή φλόγα που έκαιγε εκεί όπου ποτέ δεν είχε λάμψει ήλιος.

Το τρίτο στοιχείο βρέθηκε σε έναν παλιό χάρτη χαραγμένο με ρούνους. Μεταγεγραμμένο και μελετημένο, το νόημά του έγινε σαφές. Η είσοδος δεν είναι πίσω από το νερό, ούτε μέσα στον κύκλο των ερειπίων.

Βρίσκεται κάτω από τις ρίζες του ιερού δέντρου.

Σε αυτό το χωριό, το νερό δεν είναι απλώς νερό. Είναι ανανέωση. Είναι πέρασμα. Δένει το δάσος με την πέτρα και το παρελθόν με το παρόν. Το δέντρο δεν είναι απλώς ξύλο και φύλλο. Στέκεται ως φύλακας, φύλακας της σοφίας, παρατηρητής αυτού που ήταν κρυμμένο και αυτού που παραμένει.

Κάθε αφήγηση αντιφάσκει με την άλλη. Κάθε θρύλος αλλάζει στις λεπτομέρειες. Όμως όλες δείχνουν στο ίδιο μέρος.

Ψιθυριστή Κοιλάδα.

Ίσως η δύναμη είναι θησαυρός. Ίσως είναι μια ανάμνηση που η γη αρνείται να ξεχάσει. Ίσως είναι κάτι παλαιότερο και από τα δύο.

Αυτό το ημερολόγιο είναι το αρχείο μου για όσα έχω δει και όσα έχω ακόμη να ανακαλύψω.

Αν κρατάς αυτές τις σελίδες τώρα, τότε κι εσύ έχεις ακούσει τον ψίθυρο.

Και η κοιλάδα περιμένει.